Πρόταση για την ίδρυση Διακρατικού – Διεθνούς Μεσογειακού Οργανισμού για την υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας με έδρα τα Χανιά
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι η επιστήμη της Υγιεινής και Ασφάλειας Εργασίας, όπως και τόσες άλλες επιστήμες, πρωτοεμφανίστηκαν στα αρχαία χρόνια στην λεκάνη της Μεσογείου. Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι είναι, ίσως, ο πρώτος λαός ο οποίος ενδιαφέρθηκε για την Υγιεινή και Ασφάλεια Εργασίας. Αρχαιολογικά ευρήματα από το 3000 π.Χ. δείχνουν ότι όχι μόνο γνώριζαν τους κινδύνους από τις αναθυμιάσεις που προκαλούνταν από την επεξεργασία του χρυσού και του ασημιού, αλλά διέθεταν και εγχειρίδια πρώτων βοηθειών σε περίπτωση ατυχημάτων. Ο Χαμουραμπή, το 2000 π.Χ., είχε εγκαθιδρύσει ένα σύστημα χρηματικής αποζημίωσης εργατικού ατυχήματος σύμφωνα με το οποίο ο ιδιοκτήτης έπρεπε να αποζημιώσει τον εργαζόμενο ή να πληρώσει τα έξοδα νοσηλείας του. Ο Ραμσή, το 1500 π.Χ., είχε προσλάβει γιατρό ειδικά για τους κυνηγούς θηραμάτων. Στην Ελλάδα, ο Ιπποκράτης από το 400 π.Χ. είχε διαπιστώσει το αναπνευστικό πρόβλημα που αντιμετώπιζαν οι εργάτες κοπής πέτρας από τις σκόνες. Ο Νίκανδρος τον 2ο αιώνα π.Χ. παρατήρησε τη σχέση μεταξύ της έκθεσης στο μόλυβδο και της παρουσίας διάφορων συμπτωμάτων όπως η ωχρότητα, η δυσκοιλιότητα, οι κωλικοί και η παράλυση. Στα νεώτερα χρόνια, σε μία άλλη Μεσογειακή χώρα, στην Ιταλία, ο Bernardino Ramazzini με την εργασία του “De morbis artificum diatribea (Diseases of Workers)” το 1690 έθεσε τα θεμέλια για την περαιτέρω ανάπτυξη της επιστήμης της Υγιεινής και Ασφάλειας Εργασίας. [Περισσότερα »]
